9 Ιανουαρίου 2013

Το δαιδαλώδες της ψυχής...

Αυτό το ακατανόητο, το αιώνια, αδιάλειπτα αξεδιάλυτο της ψυχής, 
που όλο γλιστρά, όλο ξεφεύγει από τα χέρια μας, 
κι όλο αναρωτιόμαστε, τί κρύβει, τί θέλει, τι ζητά, τι επιδιώκει...

Όλοι μας περνούμε τη ζωή μας προσπαθώντας να ανακαλύψουμε τον μυστικό, απέραντο κόσμο της ψυχής, κι αναρωτιέμαι, φτάνει ποτέ κανείς μας στον διακόπτη που ρίχνει φως σε τούτο το κόσμο; 
Κι όταν έρχονται εκείνες οι στιγμές που νομίζουμε πως πλησιάζουμε σε αυτό που ζητά η ψυχή, εκείνη επαναστατεί, αντιδρά, ζητά ολοένα κάτι άλλο, 
κάτι πέρα απο όσα φανταζόμαστε και ψηλαφούμε.. 
Να υπάρχει άραγε η μυστική οδός; 
Να υπάρχει ένα κλειδί για τα αναρίθμητα δώματα της ψυχής;
Ίσως η ψυχή ψηλαφείται μονάχα διαισθητικά, με τα μάτια της καρδιάς ανοικτά και τα μάτια της λογικής εν υπνώσει.. 
Η ψυχή ζητά το ανόθευτο, το καθαρό, αποστρέφεται κάθε τι βολικό και ''συμφέρον''.. 
Ο δρόμος της ψυχής δεν μας υπόσχεται ασφάλεια και ειρήνη, αλλά πόλεμο, δοκιμασία, 
και δίψα μονάχα για τούτο: ΘΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΖΩΗ.
Σ.

6 σχόλια:

  1. Καλημέρα Σταυρούλα!
    Υπέροχο!
    Αυτά τα μεγάλα ερωτήματα με απασχολούν έντονα αυτό τον καιρό...

    Γι'αυτό, θα 'θελα να το αναρτήσω και στην αόρατη γωνιά, με την άδειά σου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Με μεγάλη μου χαρά Γιώργο...
      Καλή σου μέρα! :-)

      Διαγραφή
  2. Πολύ όμορφη ανάρτηση... κάπως έτσι νιώθω και γω τελευταία... τυχαίο?

    Πρόσφατα εζησα την απομυθοποίηση μιας ψυχής... στον λαβυρινθο της οποίας είχα μπει αυθόρμητη και γελαστή δίχως να κρατήσω μίτο... νόμιζα η κακομοίρα ότι ήξερα το δρόμο για να βγω... ότι ήξερα κάθε γωνιά και κάθε στροφή του λαβύρινθου αυτού καλά...

    Ομως χάθηκα...
    Πόσα λίγα ξέρουμε τελικά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πόσα λίγα ξέρουμε...
      Αλλά μαθαίνουμε διαρκώς... ;-)
      Γι'αυτό να έχουμε ελπίδα...

      Διαγραφή
  3. Αγαπητή Σ. και Αποστάγματα Καρδιάς, καλημέρα και καλή χρονιά,ευλογημένη , με υγεία ψυχική και σωματική. Ο κόσμος της ψυχής..η αθάνατη μερίδα μας σ'αυτόν τον μάταιο αλλά και πανέμορφο κόσμο που ζούμε.Αυτό που έγραψες αμέσως μου θύμισε το
    "Ζών και ενεργόν παραστήσαι δει τω Θεώ το της ψυχής παθητικόν, ίνα ή θυσία ζώσα".. Το "παθητικόν" αποκαλύπτει με αιματηρό αγώνα, είναι αλήθεια, ο πιστός, και αυτό το "παθητικόν" προσφέρει ως "θυσία ζωντανή" στα πόδια του Κυρίου..καλή συνέχεια, Yasemin Coplan

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή χρονιά, με ουσιαστικές στιγμές και αληθινή, γνήσια καρδιά..!
      Σε ευχαριστώ για τα διδακτικά και πολύτιμα σχόλιά σου..!

      Διαγραφή

Κάθε σχόλιο είναι καλοδεχούμενο, μόνο θα παρακαλούσα, να υπογράφετε με ένα μικρό όνομα, ως πρόσωπα. Νοιώθω λίγο άβολα να απαντώ στον ''Ανώνυμο''... ;-)